საზოგადოება

8 მარტი- მე, წავედი და ჩემს თავს ყვავილები ვუყიდე

მარტის თვეს ვერ ვიტან, მიუხედავად იმისა, რომ ქალების თვედ მიიჩნევა და მეც ქალი ვარ. უამრავი მიზეზი მაქვს, რატომ მძულს ეს თვე, თუმცა უნდა ვაღიარო, მარტი ქალს თითქმის ერთი ერთში ჰგავს. ქალივით არაპროგნოზირებადი, თავნება და გადარეულია, განსაკუთრებით, მაშინ როდესაც მზიანი ამინდის მიუხედავად მწარე ქარი წვალებით დაწყობილ თმას დაუნდობლად აგიწეწავს და სახეში ცივ სილას გაგაწნავს. ასეთ დროს მარტი ყველაზე მეტად მძულს, გაზაფხულის მოლოდინში თავზე ხელაღებული მარტის ხუშტურები შემრჩება ხოლმე, ყველაზე ცუდი ისაა, რომ მასთან ბრძოლა არ შემიძლია.
დილას სახლიდან გამოსულს მხოლოს ერთი ფიქრი მქონდა, როგორმე განწყობა შემექნა და საკუთარ თავში მიძინებული ქალური სინაზე გამეღვიძებინა.
ტროტუარს ნელი ნაბიჯით მივუყვებოდი, ხანში შესულ ქალებს უამრავი ფერადი თაიგული გამოეტანათ გასაყიდად, ვუყურებდი და წარმოვიდგინე, როგორ კრავდნენ საკუთარი ხელებით პატარა თაიგულებს, შესაძლოა თვითონაც სხვაგან იყიდეს უკვე გამზადებული, თუმცა რა მნიშვნელობა აქვს, როცა ქალს ქალთა დღეს მაინც ქუჩაში დგომა და ყვავილების გაყიდვა უწევს, იმისთვის რომ ცოტა ფული იშოვოს.
საქართველოში ქალი დაფასებული არასოდეს ყოფილა, თამარ მეფის დროს თუ არ ჩავთვლით,

მაგ დროსაც მგონია, რომ მხოლოდ თამარს სცემდნენ პატივს, ისიც იმიტომ რომ მეფე იყო.
თანამედროვე სამყაროში უამრავ ქალს ისეთ პრობლემებთან შეჭიდება და გამკლავება უხდებათ, ზოგოერთ მამაკაცს სიზმარშიც რომ არ დაესიზმრება.
საქართველოში ქალი დედაა, დიასახლისია, ცოლია, მაგრამ ამ ყველარის გამო ხშირად ქალურობას კარგავს. განსაკუთრებით კი სოფელში მცოხვრები ქალები, რომელთა დღე სახლის საქმეებით იწყება და მთავრება, რომლებსაც ფიზიკური შრომა და ჯაფა უწევთ, იმისთვის რომ ოჯახს არაფერი მოაკლდეთ, ხშირად მათ ელემენტარული პირობაც არა აქვთ იმისთვის, რომ საკუთარ თავზე იზრუნონ, თმა დაივარცხნონ, ლამაზად ჩაიცვან, მაკიაჟი გაიკეთონ… რომ ჰკითხოთ, მათთვის მთავარი ოჯახის ბენდიერებაა, მაგრამ გულის სიღრმეში ოცნებობენ ერთ დღეს თავი ნამდვილ ქალად იქრძნონ, შეეძლოთ სინაზისა და სილამაზის დემონსტრირება, განა ყველასთავის, არამედ საკუთარი მეუღლეებისთვის, რომლებსაც დიდი ხანია ცოლები მოწესრიგებულები არ უნახავთ…
ამ ფიქრებით ჩავიარე ქუჩა და უცებ საკუთარი თავის მიმართ პროტესტი გამიჩნდა, უფროსწორად ერთ რამეს მივხვდი: ქალმა საკუთარი თავი თავად უნდა დააფასოს ისე როგორც შეუძლია!
დღეს 8 მარტია- მე, ჩემს თავს ყვავილები ვუყიდე!

dainteresdit.ge

დატოვეთ კომენტარი

კომენტარები

მსგავსი სიახლეები

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Back to top button
Close