რელიგია | ისტორია

რა გზას გადის ადამიანის სული სიკვდილის შემდეგ

უპირველეს ყოვლისა, მტკიცედ უნდა გვწამდეს, რომ ადამიანის სული არ კვდება, ის მხოლოდ ტოვებს სხეულს და ერთი მდგომარეობიდან მეორეში გადადის – გარდაიცვლება. საღმრთო გამოცხადებისა თუ თვითმხილველთა მრავალსაუკუნოვანი გამოცდილების შედეგად, ეკლესიას დაუგროვდა გარკვეული ცოდნა სულის იმქვეყნიურ ცხოვრებაზე. ეს სწავლება გადმოცემულია მამათა ნაწერებში, მოკლედ კი მისი აზრი შემდეგია:
 გარდაცვალებისას სული განეშორება სხეულს, პირველი სამი დღე იგი იმყოფება დედამიწაზე, დასტრიალებს საკუთარ სხეულს, ახლობელ ადამიანებს, ემშვიდობება მათ, განსაკუთრებით უხარია იმ ადგილის მონახულება, სადაც ოდესმე სიკეთე ჩაუდენია. მესამე დღეს ანგელოზები სულს ზეცაში აიყვანენ, წარადგენენ უფალთან და 6 დღის განმავლობაში ათვალიერებენ სასუფევლის სანახებს. გარდაცვალებიდან მეცხრე დღეს მას კვლავ წარადგენენ უფალთან, რის შემდეგაც ჯოჯოხეთს მოატარებენ. მეორმოცე დღეს შედგება ახლად გარდაცვალებულის პირადი სამსჯავრო, ანგელოზები წარმოადგენენ მის კეთილ საქმეებს, რაც სიცოცხლეში ჩაუდენია, აგრეთვე იმ სიკეთესაც, რომელიც  მის სახელზე სხვამ აღასრულა, განსაკუთრებით გარდაცვალების შემდეგ, 4O დღის განმავლობაში. დაცემული სულები კი წარმოაჩენენ მის ცოდვილ ცხოვრებას, უფალი ჩვენი იესო ქრისტე გაასამართლებს სულს და დედამიწაზე თავის მეორედ მოსვლამდე მიუჩენს დროებით სამყოფელს, სასუფეველში ან ჯოჯოხეთში.
    ქრისტეს მეორედ მოსვლის შემდეგ, შედგება საერთო სამსჯავრო, სადაც თითოეული ადამიანის სულს უფალი ხელახლა გაასამართლებს, ყველას თანდასწრებით და უკვე სამუდამო სამყოფელს მიუჩენს იმის მიხედვით, თუ როგორ ზრუნავდნენ მისთვის ახლობლები, როგორ ლოცულობდა მასზე.  შეიძლება, სული ჯოჯოხეთიდან სამოთხეშიც იქნას აყვანილი. განსაკუთრებით ძლიერია დედის ლოცვა. ასე, რომ ქრისტიანული მოძღვრების მიხედვით,  ახლობელ ადამიანს ჩვენ მხოლოდ დროებით ვშორდებით, რათა შემდგომ სამუდამოდ შევეყაროთ.
   ცხადია, ადამიანისთვის ნებისმიერი განშორება მძიმეა, მითუმეტეს გაურკვეველი ვადით, მაგრამ სასოწარკვეთასა და წრეგადასულ მწუხარებას მაინც არ უნდა მივეცეთ. გვახსოვდეს, არც ღმერთი მოგვიწოდებს ამას და მიცვალებულსაც საშინელ ტკივილს ვაყენებთ.
    ადამიანისათვის თავისი ახლობელთა მწუხარება, განსაკუთრებით მძიმეა მისი გარდაცვალების ჟამს, როდესაც გარეგნულად სიცოცხლე აღარ ეტყობა, სული კი სხეულს საბოლოოდ არ გაყრია. ასევე პირველ დღეებში, როდესაც სული ცხედართან ახლოს იმყოფება. ჩვენს დარდს კი ეს გარემოებები ამსუბუქებს: ერთი, რაც უკვე ვთქვით, რომ სული არ კვდება და მასთან განშორება არაა მარადიული და მეორე – ჩვენ შეგვიძლია მონაწილეობა მივიღოთ მისი ადგილსამყოფელის განსაზღვრაში და ვიზრუნით მასზე.
წყარო: postalioni.com

დატოვეთ კომენტარი

კომენტარები

მსგავსი სიახლეები

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Back to top button
Close