მე მქონდა შემთხვევა მომესმინა ერთი თურქის საუბარი ქართველ თანამგზავრ ქალთან თურქეთ საქართველოს საზღვარზე. როცა ისინი რუსულად საუბრობდნენ.
ქალი უყვებოდა როგორ გაუჭირდა თურქეთში სამსახურის შოვა და ვიზის დროის ამოწურვის გამო შინ ბრუნდებოდა.თავსხმა წვიმაში მოხვედრილი ქალი კატის კნუტივით გაწუწული იდგა და თავისი ბარგის შემოწმებას ელოდა საზღვარზე რომ მოსაცმელი ამოეღო ჩანთიდან და ჩაეცვა. იმდენად განადგურებული იყო სულიერად რომ აღარაფერი აღარ აწუხებდა.შეკითხვაზე ,,ქმარი თუ გყავსო,ქალმა კიო” უპასუხა. ,,,არ ვარგა თქვენი კაცები,თორემ ცოლს სახლიდან სამუშაოდ და ისიც თურქეთში რომელი ღირსეული კაცი გაუშვებსო” . ქალი გააოგნა ასეთმა აღიარებამ და მწარე სიცილმა გადაუარა სახეზე. ვინ რა იცის ვის რა გაჭირვება გაიყვანს სახლიდან განუსაზღვრელი დროით. რომ დაუფიქრდი იმ თურქის ნათქვამს კანი ამეწვა სიბრაზისაგან.
წლების წინ რუსეთში რომ მიდიოდნენ ქართველი კაცები სამუშაოდ, ცოლშვილის ,,”წაყვანამდე” რუსის ქალებში ,,გულაობდნენ” და ოჯახებს და დედმამასაც ივიწყებდნენ.ისე გაყოყოჩებულები იყვნენ ფულის შოვითა და დროსტარებით. ბევრი ოჯახი დაინგრა! მხოლოდ სიკვდილამდე რამდენიმე თვით ადრე თუ დაუბრუნდებოდნენ მიტოვებულ ოჯახს და იქედან ცარიელი ჯიბეებით ამოტრიალებულები და გამოგდებულები მაწანწალა ძაღლებივით მიადგებოდნენ მიტოვებულ დავიწყებულ გაზრდილ და დაბერებულ ცოლს და შვილებს. ახლა რომ იგივე არ განმეორდეს და ისევ მიტოვებული ცოლის სახელით არ მოიხსენიონ, ქალთა უმეტესობამ გაცვალა როლები და მათ დატოვეს ოჯახი! და ისინი ითმენენ სახლში დარჩენილთა საყვედურებს, ქმრისაგან მიყენებულ ლანძღვა გინება,ფურთხებასაც კი რომ დამოუკიდებლად შეძლეს ფეხზე დადგომა.
ქალმა დაანახა რომ არ შეუძლია შვილებს უღალატოს და სხვაზე გათხოვდეს. ბევრი გაჭირვება, დამცირების მიუხედავად ქალს შეუძლია მამაკაცზე მაღლა იდგეს და თავი დაიცვას და სხვასაც დაეხმაროს, არ გამოეკიდოს მანქანიან და სუნამომიპკურებულ კაცს, ისე როგორც ამას რუსეთში წასული ქმრები აკეთებდნენ. ბევრი უცხოელი კაცი მინახავს რომ მოსამსახურედ, მიმტანად და მანქანის მრეცხავად, დამხმარე მუშად მუშაობს.განა ქართველ კაცს არ შეუძლია? ძალიან კარგადაც შეუძლია, მაგრამ??????სწორედ ეს ,, მაგრამ” წყვიტავს იმათ შუბლის ძარღვს და უსუსურებად წარმოჩინდებიან საკუთარი შრომის საფუძველზე ფულის მშოვნელთა თვალში. სწორედ ეს ,,მაგრამაა” რომ ცხვირაწეულები, ცოლებისა,დედების და დების ხარჯზე ,,დაგულაობენ”და კიდე იქეთ საყვედურობენ ფულის ჩამრიცხველებს,დაგვიანებისათვის და შეწუხებულნი,, აბა მათხოვრად ხომ არ ვიქცევი”ს დევიზით გასულუქებულები მაღალ ფეხეფზე დგანან. და ეს ყოველივე გაგრძელდება მანამ,ვიდრე მოთმინება ეყოფა ქართველ ქალს.
წყარო: gansxvavebuli.ge

დატოვეთ კომენტარი

კომენტარები