გიორგი აბეწვაშვილი ახალბედა მწერალია, რომელმაც 17 წლის ასაკში უკვე გამოუშვა თავისი წიგნი სახელწოდებით – “წარმოსახვითი სიყვარული”. წიგნის პრეზენტაცია 10 ოქტომბერს, პარლამენტის ეროვნულ ბიბლიოთეკაში გაიმართა. მოწვეულ სტუმრებს შორის, გარდა გიორგის მეგობრებისა და ოჯახის წევრებისა, იმყოფებოდა პოეტი კოკა კობალაძე.
qronika.ge ექსკლუზიურად გთავაზობთ ინტერვიუს მწერალთან:
– გამარჯობა გიორგი! მომიყევი შენზე – ვინ ხარ, რას საქმიანობ…
-გამარჯობა, გიორგი აბეწვაშვილი – თანამედროვე მწერალი, (თუმცა საკუთარ თავს ჯერ მწერლად არ ვთვლი) ამ სტატუსით საზოგადოება მომიხსენიებს! ასევე ვარ ბლოგერი, სადაც განთავსებული მაქვს ჩემი შემოქმედება! წერის გარდა დაკავებული ვარ ცეკვით და გარემოს დაცვითი საქმიანობით, გარემოს დაცვის სამინისტოში ვარ ახალგაზრდების წარმომადგენელი! ეს სფერო ისევე მნიშვნელოვანია ჩემთვის, როგორც წერა!
– პირველად რა ასაკში გაგიჩნდა წერის სურვილი? და ვინ ან რამ გიბიძგა წერისკენ?
– პირველად წერა დავიწყე 15 წლის ასაკში, როდესაც პირველად ვიგრძენი სერიოზულად რაღაც განსხვავებული გრძნობა, რომლის აღწერაც რატომღაც წერის საშუალებით მომინდა, შემდეგ კი ამ პირველ ჩანახატს მოჰყვა ჩემი წარმატებები წერის სფეროში! 
– მომიყევი შენს წიგნზე (საიდან მოვიდა იდეა, რამდენი ხანი წერდი…)
– წიგნი მოგვითხრობს შემდეგ ისტორიას – გიორგი აბეწვაშვილს საიდუმლო აქვს! 17 წლის ბიჭი ხდება ბლოგერი და იწყებს წერას მეგობრობაზე, გოგონებზე, სკოლის ამბებზე, თავის არაჩვეულებრივ სამყაროზე, სიყვარულსა და შიშზე, რომელიც მისი ცხოვრების თანამდევია და ყოველ წამს მოსვენებას უკარგავს! სწორედ მაშინ მის ცხოვრებაში ხდება სასიყვარულო აფეთქება, როდესაც გამოჩნდება ადამიანი წარსულის სიყვარულიდან, ცხოვრებისეული ურთიერთობები უკიდურესად დაიძაბება! ვინაიდან ამ თემებზე საუბარი ღიად არ სურს, ყველაფერი გართულდება და … წიგნზე ბევრს არ გესაუბრებით, ჯობია ეს მკითხველმა შეაფასოს! რომანზე ზუსტად 2 წელი ვიმუშავე…
– რისი თქმა გინდა ამ წიგნით?
– წიგნის საშუალებით, მინდა ყველას დავანახო ჩემი სამყარო! თითოეული წიგნი რაღაც სათქმელზეა ხოლმე დაფუძვნებული, ჩემი წიგნის ფუნდამენტი კი საზოგადოების შეცდომა გახდა, შეცდომას, რომელსაც ყველანი ყოველდღიურად ვიმეორებთ – ეს უნდა შეიცვალოს.
– პერსონაჟებზე რომ მოგვიყვე, როგორ იქმნებოდა ისინი?
– წერის მანძილზე თითქმის მკაფიოდ დაიხატა თითოეული პერსონაჟის სახე. თითოეული მათგანზე მუშაობას გარკვეული დრო დაეთმო, ზოგჯერ მათზე დაკვირვებაც მიწევდა, რადგან მოგეხსენებათ წიგნი რეალურ ფაქტებზეა დაყრდნობილი.
– როგორც აღნიშნე წიგნი რეალურ ამბავზეა დაფუძნებული, შენი აზრით, როგორი რეაქცია ექნებათ “პერსონაჟებს” წიგნის წაკითხვის შემდეგ?
– რეაქცია უკვე ჰქონდათ. უმეტესმა ნაწილმა საკუთარი თავი ამოიცნო, ზოგიერთმა პერსონაჟმა კი გადაწყვიტა, რომ “არ ამოეცნო” თავის პერსონა რომანში. – ეს მათი გადაწყვეტილებაა! მე ვერაფერს შევცვლი… ან შეიძლება უკვე შევცვალე კიდეც.
– ვინ არის შენი შემოქმედების მთავარი შემფასებელი/კრიტიკოსი?
– იცით ასე არავის გამოვარჩევ, მწერლის მთავარი შემფასებელი ყოველთვის მკითხველია ხოლმე.
– რა გაძლევს მოტივაციას წერისას და გყავს თუ არა მუზა?
– წერის მოტივაციას ყოველთვის ჩემი მუზა იწვევს! და რაღათქმაუნდა მყავს “ჩემი” მუზა, ვფიქრობ, რომ ნებისმიერ ხელოვანს სჭირდება მუზა რათა მის მიერ შექმნილი “ნამუშევარი” იყოს ნამდვილი. 
– რას გრძნობ ხოლმე წერისას?
– წერა ჩემი თავშესაფარია, თითქოს ამ დროს მეძლევა შანსი, რომ სხვა განზომილებაში გადავინაცვლო, ისე რომ ეს ვერავინ შეამჩნიოს.
– საყვარელი ადგილი წერის დროს…
–  სახლი! მხოლოდ აქ ვპოულობ იმ სიმშვიდეს, რაც მე წერისათვის მჭირდება! 
– როგორ რეაგირებ კრიტიკაზე?
– კრიტიკა რეალურად არავის უყვარს, რაც არ უნდა ვიძახოთ, რომ ის ჩვენს განვითარებაში უდიდეს როლს თამაშობს… მათ შორის არც მე მიყვარს, მაგრამ ვცდილობ მივიღო მკითხველისაგან წამოსული კრიტიკა დავფიქრდე, გავაანალიზო და გავითვალისწინო.
– დროის უკან დაბრუნება რომ შეგეძლოს, რამეს შეცვლიდი?
– ალბათ, არაფერს! ყველაფერი ის ხდება, როგორც უნდა იყოს. ჩვენს არასდროს შეგვეძლო რაიმეს შცვლა, და ჩემი აზრით არცაა საჭირო.
– მოგვიყევი სამომავლო გეგმებზე, გააგრძელებ წერას?
– იცით?! არ ვიცი წერის სფეროში რამდენად შევძლებ დარჩენას, იმდენად რთული აღმოჩნდა ჩემთვის ამ წიგნზე მუშაობა… თუმცა ყველაფერს დრო გვიჩვენებს…
– შენს წიგნზე ფილმს თუ გადაიღებდი და ვინ იქნებოდნენ მსახიობები?
– ალბათ მთავარ მსახიობებად წიგნის “მთავარ” პერსონაჟებს ავირჩევდი, რადგან მათზე უკეთესად ამ პერსონებს ვერავინ წარმოაჩენს. 
– რას ეტყოდი მკითხველს, რომ გაუჩნდეთ სურვილი წაიკითხონ შენი წიგნი…
– ბევრს არაფერს, თუ მათ სურთ, რომ ცოტახნით გაიცნონ სხვა სამყარო – სიყვარულის სამყარო, თუ მათ ერთხელ მაინც ყვარებიათ, მაშინ უბრალოდ უნდა აიღონ ეს წიგნი და კითხვას შეუდგნენ!
– სად შეეძლება “წარმოსახვითი სიყვარულის” ყიდვა მკითხველს და რა ფასად?
– წიგნის შეძენა შსაძლებელი იქნება “ბიბლუსის” მაღაზიაში. ფასი -10ლ.
– და ბოლოს რას ეტყვი მკითხველს?
– ბევრს არაფერს.. “არ წაიკითხოთ წიგნები მე თუ მკითხავთ, წიგნის კითხვა აუცილებელი მართლაც არ არის. წიგნს, ანუ ამ შემთხვევაში, ცხადია, ვგულისხმობ მხატვრულ ლიტერატურას, ყველა არ უნდა კითხულობდეს. მისი დაძალება დანაშაულიც კია. ლიტერატურის ვინმესთვის შეყვარება წარმოუდგენელია ამბავია, თანდაყოლილი საქმე მგონია ეს. ავადმყოფობა – გნებავთ. აი, როგორც სცენის მტვერი და ამგვარი ამბები. იწამლები და მათით ცხოვრობ. ასე გრძელდება სულ – ციხეშიც და საავადმყოფოშიც მათ გვერდით გინდა – ვერც შენ შორდები და თითქოს, რაღაც ძალით, არც ისინი გიშორებენ. ასე რომ, ნუ ვიქნებით მიამიტები.
არ წაიკითხოთ წიგნები, თუ:
1) თქვენს კითხვებზე პასუხები არ არის.
2) თუ სხვების ცხოვრებით ცხოვრება გაფრთხობთ, მეტიც– სხვისი სიკვდილით სიკვდილი გაშინებთ ანუ სიკვდილამდე ბევრჯერ სიკვდილი
3) თუ ლუარსაბობა და ტარიელობა ვერ შეძელით. აი, ასე – ერთად ვერ შეძელით. პირველი გაგიტყდათ და მეორე – გეძნელათ.
4) თუ რომელიმე ტანკა ან ჰაიკუ დაიწყეთ და ბოლომდე ვერ წაიკითხეთ
5) თუ ალუდა ქეთელაური მხოლოდ თემთან დაპირისპირებული და მეტიც – გამარჯვებული გმირი გგონიათ
6) თუ ხანდახან პეპისავით არ ფიქრობთ : ,,ვფიცავ არასდროს გავიზარდო იმაზე მეტი,რომ წვიმაში ყვავილების მორწყვის შემრცხვეს!’’
7) თუ სიცრუის გეშინიათ. რომ დაგამშვიდოთ – სიცრუის სიბრძნის. ცოტა პათეტიკურია არა? ასეა. მაგრამ მაშინაც ნუ წაიკითხავთწიგნებს, თუ მანერულობა გაშინებთ. ხოლო სხვა შემთხვევაში მათი წაკითხვა ჯანმრთელობას არ ავნებს, მხოლოდ მცირე უკუჩვენებები აქვს. ჩემი საშემოდგომო რჩევებიც ეს არის.
 
qronika.ge წარმატებებს უსურვებს გიორგის!

 

დატოვეთ კომენტარი

კომენტარები

Загрузка...