ახლახანს გრემის მთავრანგელოზთა ტაძარი მოვილოცე და ჯერ ისევ შთაბეჭდილებების ქვეშ მყოფს, სურვილი გამიჩნდა, აღმეწერა თქვენთვის ის არაჩვეულებრვი სურათი, რომელიც იქ ვიხილე. როდესაც ეკლესიის მისადგომებს მივუახლოვდი და არემარეს თვალი მოვავლე, პირველმა, სასიამოვნო ჟრუანტელმა დამიარა ტანში. საკმაოდ ბევრი მომლოცველი დასდგომოდა ტაძრისაკენ მიმავალ აღმართს და უმრავლესობა უხოელი ტურისტი იყო. როგორც შემდგომში გავარკვიე, მათი გარკვეული ნაწილი „ახალი“ მართლმადიდებელი აღმოჩნდა, რამაც კიდევ უფრო მეტად შემიწყო ხელი, ამაღლებული განწყობა დღის ბოლომდე გამყოლოდა. ტაძარში პარაკლისი აღესრულებოდა, ფეხაკრეფით შევიპარე და ჩუმად დავდექი კუთხეში, რომ ზედმეტი ხმაურით ღვთისმსახურებისათვის არ შემეშალა ხელი. ის ის იყო, სანთლის ანთება დავაპირე, რომ საოცრი სანახაობა გადამეშალა თვალწინ. ულამაზესმა, ძველისძველმა ფრესკებმა, რომლებიც პირვანდელი სახით გვხვდება და რომლებიც როგორღაც გადარჩენილა „რუსული კირით “ შეთეთრებას, საუკუნეების წინანდელ პერიოდში გადამაგდო.

 

სანამ 1614-1616 წლებში შაჰ-აბასის მძლავრმა შემოტევებმა გრემი მიწასთან გაასწორა, ის კახეთის ერთ-ერთი მნიშნელოვანი და ძლიერი ციხე-ქალაქი იყო, რომელიც ფაქტობრივად შედგებოდა სამი ნაწილისაგან.

პირველი – ე.წ მთავარანგელოზთა კომპლექსი : სამრეკლო და სამსართულიანი სასახლე და მთავარანგელოზთა სახელობის ტაძარი.

მეორე – სამეფო რეზიდენცია : სამეფო სასახლეები, აბანოები და ა.შ

მესამე – სავაჭრო უბანი, რომელიც მოიცავდა დახურულ ბაზრებსა და სასტუმროებს.

ჩამოთვლილთაგან მხოლოდ მცირე ნანგრევები და გრემის მთავარანგელოზთა კომპლექსი შემოგვრჩა. ტაძარი აშენებული და მოხატულია მეფე ლევანის დროს, 1565-1577 წელებში. ამ ეკლესიის არქიტექტურა სხვა ეკლესიებისაგან იმით განსხვავდება, რომ ის გახლდათ პირველი ჯვარგუმბათოვანი ტაძარი. მისი ძირითადი ნაწილი აგურითაა ნაშენები. ტაძრის დეკორატიული თაღების ფორმებსა და ფასადებზე იგრძობა ბიზანტიური არქიტექტურის გავლენა. როგორც უკვე აღვნიშნე, ფრესკები პირვანდელი სახით არის შემორჩენილი, თუმცა მათი უმრავლესობა დაზიანებულია ჟამთა სვლის გამო, მაგრამ მიუხედავად ამისა, მაინც განსაკუთრებულ ხიბლსა და იდუმალებას მატებენ ამ წმინდა ადგილს.

ეკლესიის უკან, ეზოში არის სამსართულიანი ციხე, რომელიც როგორც ირკვევა, თავდაპირველად ორი სართულისაგან შედგებოდა. ასევე აქ შეხვდებით ღვინის მარანს, რომელიც, როგორც ამბობენ მეფის საჭაშნიკე ყოფილა. ამ ისტორიულ-რელიგიური ძეგლის ნახვას კიდევ უფრო სასიამოვნოს ხდის ხედი, რომელიც გადაჰყურებს მდინარე ბოლიას.

 

პარაკლისიდან გარეთ გამოვედი და ჩემი ყურადღება ახლა ეკლესიის ეზოშივე მდგარმა ხატებისა და მართლმადიდებლური ნივთების მაღაზიამ მიიპყრო. დაუფიქრებლად შევედი. იქ ულამაზესი ხატები, ხელნაკეთი ფსალმუნები და ათასი საინტერესო ნივთი იყიდებოდა. გამყიდველს ორი ინგლისელი სტუმარი ჰყავდა, რომლებიც საწყალ ქალს, მისთვის სრულიად გაუგებარი ენაზე უამრავ კითხვას აყრიდნენ. შუახანს უკვე გადაცილებული მამაკაცები წმინდა გიორგის ხატს ეძებდნენ გამალებით, თან ფასების დადგენას ცდილობდნენ, რათა მოეხერხებინათ და რაც შეიძლება მეტი, მათთვის სასურველი სიწმინდის შეძენა შეძლებოდათ. ავუხსენი, რომელი იყო წმინდა გიორგის ხატი და გამყიდველი ქალბატონის დახმარებით, ინგლისელები მალევე გავარკვიე ფასებშიც. შემდეგ მეკითხებოდნენ, რომელ ხატზე რომელი წმინდანი იყო გამოსახული, თან საკუთარ ვარაუდებსაც გამოთქვამდნენ. ვუყურებდი ამ ადამიანებს, ვუსმენდი და გაოცებას ვერ ვმალავდი, მათ მეტისმეტად ბევრი იცოდნენ, არა მხოლოდ სხვა ქვეყნების, არამედ ქართველ მართლმადიდებელ წმინდანებზეც. ერთ-ერთი მათგანი მაინც ისეთი სიყვარულითა და მოკრძალებით საუბრობდა მათზე… გულში ჩამწვდომი იყო მისი აღფრთოვანება და სიყვარული ყველა წმინდანის მიმართ.

საბოლოოდ, შეიძინეს ხატები, გულთბილად დაგვემშვიდობნენ და მაღაზიიდან გასვლისას ღვთის წყალობაც გვისურვეს… გამყიდველმა კი ათასი მადლობა გადამიხადა. ცოტა ხანს ვისაუბრეთ, გამომკითხა საიდან ვიყავი, დაკოცნა და გულში ჩაიკრა ჩემი ერთი წლის შვილი, რომელიც თან მყავდა. მომიყვა თავისი პატარა შვილიშვილის შესახებაც. მისი საოცრად ლამაზი ცისფერი თვალებიდან სითბო და სიკეთე იფრქვეოდა. მალევე გამოვემშვიდობე კეთილ ქალბატონს და წამოვედი ჩემს პატარასთან ერთად.

 

ჯერ ტაძრის ეზოს არ ვიყავით გამოცილებული, რომ დამიძახა და დამელოდეო მითხრა, სირბილით მოვიდა ჩემთან, ჩვეული თავმდაბლობით, იერუსალიმიდან ჩამოტანილი ხატები და პატარასათვის ხელზე გასაკეთებელი ფსალმუნი მაჩუქა. კიდევ ერთხელ მადლობა გადამიხადა, ჩამეხუტა და გზა დაგვილოცა. ალბათ, სიცოცხლის ბოლომდე მემახსოვრება ეს უსაყვარლესი ცის თვალა ქალბატონი, რომლის სახელიც, რაოდენ გასაკვირიც არ უნდა იყოს, ახლაც არ ვიცი.

მარიამ მახნიაშვილი

წყარო: postalioni.com

დატოვეთ კომენტარი

კომენტარები

Загрузка...