აკა სინჯიკაშვილი ფესიბუქის გვერდზე მიუსაფარი ბავშვის ისტორიას ჰყვება, რომელიც ოჯახმა ქუჩაში მარტოობისთვის გაიმეტა.

,,დღეს დადებული ბავშვის პოსტზე იმხელა ამბავი ატყდა, მიჩივიან ვიღაცეები, როგორ გავბედე და ქუჩაში მძინარ ბავშვს ყურადღება მივაქციე, სად გავიქცე აღარ ვიცი.

ეხლა გეტყვით – ბავშვს ჰყავს დედ-მამა და ბებია. მამამ სხვა ცოლი მოიყვანაო, დედამ ფეხი მკრა და სადაც გინდა იქ წადიო. ყოფილა ბავშვთა სახლში რამდენიმეჯერ, მაგრამ მე იქ აღარ დავბრუნდებიო და ტირილს იწყებს, მიზეზიც მითხრა, მაგრამ რადგან დაუზუსტებელია არ ვწერ. ბებიასთანაც არ წავალ, იმიტომ რომ მცემსო.

– ეხლა ჩემს მიმართ პრეტენზიებზე – ბავშვს თურმე კარგად იცნობს რამდენიმე ორგანიზაცია, ამბობენ რომ ჩვენ მივხედეთ, დავაბინავეთ, მაგრამ გაიქცაო. თუკი მართლა ასე მოხდა, 10 წლის ბავშვს დავაბრალო ის რომ ქუჩაში მშიერს სძინავს? თუ ბებიას მოვლის თავი არ აქვს და სცემს, რატომ აბრუნებენ ისევ იმ სახლში საიდანაც სულ გარბის? ან რა, ეს ერთი ბავშვია ქალაქში რომელსაც ქუჩაში სძინავს და მათზე სულ ძალადობენ? გამომყევით რომელიმე ღამეს როცა ასეთ ბავშვებს ვეძებთ და ისეთ რამეებს გაჩვენებთ, ყალყზე დაგიდგებათ თმა. გგონიათ აქ რასაც არ ვპოსტავ მეტი არაფერი ხდება? იცით რომ ქუჩაში მცხოვრები 14 წლამდე ბავშვების ნახევარი სექსუალური ძალადობის მსხვერპლია? იცით რომ ტიპები არსებობენ, რომლებიც ასეთ ბავშვებს ეძებენ და მათით ფულს შოულობენ? ამ ბავშვებს მარტო ბავშვთა სახლი არ შველის, არც დაეტევიან ყველა რომ შეკრიბო. “ვცადეთ და გაგვექცა” მიზეზი არ არის რომ ბავშვებს ქუჩაში ეძინოთ და იძულებულები გახდნენ რომ ქურდობით და მათხოვრობით ირჩინონ თავი. ასეთ ბავშვებს საზოგადოებისაგან სწორი მოპყრობა უნდათ და შეამჩნევთ თუ არა ქუჩაში, მაშინვე უნდათ მიხედვა. რა, თქვენთან არასოდეს მოსულა მცირეწლოვანი და ფული არ უთხოვია? მარწმუნებენ ეს ორგანიზაციები რომ ეძებენ ასეთ ბავშვებს და აბინავებენ. თუ ვერ პოულობთ მითხარით აგერ და ასობით გაპოვნინებთ. სოციალური სამსახური თავის საქმეს აკეთებს, მაგრამ იქაც არიან როგორც გულიანი ხალხი, რომლებიც მთელი გულით აკეთებენ საყვარელ საქმეს, ასევე გულცივი და გათახსირებული ხალხი, რომლებიც თავის გაუკეთებელ და სხვის გაკეთებულ საქმეზე ჩივილით იმუქრებიან. მე მაინც ასე ვიზამ როგორც ვთქვი – ბავშვს უკვე აქვს სუფთა ტანსაცმელი, ამწამს აბანოშია და მაგრად გახეხავენ. დილას საბუთების ამბებს გავიგებთ, ვუპოვეთ სკოლა, სადაც ისწავლის, ასწავლიან ხელობას და თან დაასაქმებენ, ვუნახავთ ადგილს სადაც დაიძინებს, გაიზრდება და კაცური კაცი დადგება. რატომ მე არ გამექცა? ან რომც გამექცეს თავი დავანებო? ისევ ვიპოვი და იქამდე ვიზამ ყველაფერს სანამ რიგში არ ჩადგება ყველაფერი ბოდიში რა მომწამლეს მართლა და დაღლილი ვარ,“ – წერს აკა სინჯიკაშვილი.

დატოვეთ კომენტარი

კომენტარები

Загрузка...