მინდა მოგიყვეთ ერთი შეხედვით უწყინარ თემაზე, რაც შემდეგ ჩემი ძმის ოჯახს დიდ პრობლემად ექცა.  ჩემი რძალი უკვე 9 წელია ემიგრანტია. ჩემს ძმას და თავის მეუღლეს 6 წლის განმავლობაში შვილი არ ყავდათ, თათია რომ დაიბადა ჩემი ძმა 45 წლის იყო, ჩემი რძალი 35 წლის. 5 წლის იყო თათია როცა ჩემმა ძმამ ფეხი დაიზიანა და სამსახურიდან გამოუშვეს. ჩემი რძალი გადაირია, ერთი შვილი ძლის გაგვიჩნდა და თავს მოვიკლავ ამას რომ რაიმე შემოაკლდესო, პირველივე შანსზე წავიდა უცხოეთში სამუშაოდ. ძალიან გაუჭირდა შვილის მარტო დატოვება მაგრამ ამას მისთვის ვაკეთებო თავს ამით იმშვიდებდა.

თათია მამასთან და ბებიასთან ერთად ცხოვრობდა, მეც როგორც შემეძლო ყურადღებას ვაქცევდი, თვითონ სამი შვილი მყავს. დედაჩემი ამბობდა ურჩი ბავშვია, არ მიჯერებსო, მაგრამ ჩემი რძალი სულ იმაზე გვირეკავდა ბავშვს არ ეჩხუბოთ, ისედაც დედის სითბო აკლიაო, ჩემი ძმა თუ წამოუყვირებდა ხოლმე, როცა ძალიან გაჯიუტდებოდა, სხვა ყველაფერი ისე ხდებოდა, როგორც თათიას სურდა. დედამისიც არაფერს აკლებდა, სულ ვეუბნებოდი პატარაა ჯერ, აქედანვე ასე თუ გაათამამებ მერე უფრო მეტს მოგთხოვსთქო. ჩემმა ძმამ მუშაობა დაიწყო დარაჯდა, ღამით გასული იყო დღე ძირითადად ეძინა, ფეხიც ძალიან აწუხებდა, ამიტომ თათიას გაზრდის ტვირტიც მთლიანად დედაჩემს დააწვა. ახლა თათია 14 წლისაა, 13 წლის იყო როცა პირველად დაქალთან დარჩა, მთელი ღამე ვეძებდით, ტელეფონიც გათიშული ქონდა, სახლშ მეორე დღეს დაბრუნდა გამოაცხადა რა განერვიულებდათ ხო არ დავიკარგებოდითო, ორი დღე სახლიდან აღარ უშვებდა ჩემი ძმა, ჩემმა რძალმა რადგან კარგადაა და შინ მშვიდობით დაბრუნდა ამ ერთხელაც ვაპატიოთო.

იმ დღიდან მოუხშირა თათიამ სახლში დაგვიანებებს და ოჯახშიც დაძაბულობამ იმატა, დედაჩემმა ამას მე მარტო ვეღარ გავუმკლავდებიო და ჩემმა ძმამაც დაანება მუშაობას თავი და სახლში დაჯდა ვეღარ გაბედავსო, მაგრამ ნურას უკაცრავად. დააგვიანებდა სახლში მოსვლას ან დარეკავდა დაქალთან ვრჩებიო და მეორე დილით ბრუნდებოდა შინ, ღრიალებდა ჩემი ძმა და ორჯერ უფრო ხმამაღლა უყვიროდა თავისი შვილი. რამდნიმე კვირის წინ, თათია ორი დღე არ გამოჩენილა, შინ უტეხად დაბრუნდა და როცა ჩემმა ძმამ კითხა სად იყავიო, ნეტა შენ ვინ გეკითხებაო უპასუხა და ოთახის კარი მოიჯახუნა. გაგიჟდა ჩემი ძმა, შეუვარდა ოთახში და ცემა, ტელეფონი წაართვა და სახლში ჩაკეტა. რამდენიმე დღეში, პოლიცია დაადგა თავს, თქვენმა შვილმა დაგვირეკა ძალადობის ფაქტთან დაკავშირებითო. წაიყვანეს ჩემი ძმა დაკითხვაზე 1 კვირა გრძელდებოდა სასამართლო პროცესი, ესეც უტეხად დადიოდა და აძლევდა მამის წინააღმდეგ ჩვენებას.

ბოლოს ჩემს ძმას სიტყვიერი გაფრთხილება და ფულადი ჯარიმა დააკისრეს. არ ვიცი, მდგომარეობიდან გამომიყვანა ამ ფაქტმა, ჩემ რძალს ვეუხვეწები ჩამოდი და მიხედე შენს შვილს, ახლა ყველაზე მეტად ჭირდება დედათქო. თვითონაც შეშინებულია, ამბობს მგონი შილი ჩემი ხელით დავღუპეო. გაბრთხილებთ დედებო, მართალია მანდ საკუთარი შვილების სიყვარულმა წაგიყვანათ მაგრამ ზოგჯერ ნამეტანია რასაც თქვენ აკეთებთ!

მადონა ჩ.

gansxvavebuli.ge

დატოვეთ კომენტარი

კომენტარები

Загрузка...