ბლიც-ინტერვიუ საკუთარ თავთან ( ირაკლი ჩარკვიანი)

მაღიზიანებს – ბევრი რამ – ჟურნალის­ტების დაბალი კომპეტენცია;
ვგრძნობ – ყველაფერს;
მეშინია – არაფრის;
ვიცი – არაფერი;
არ ვიცი – არაფერი;
შემიძლია – ყველაფერი;
არ შემიძლია – ყველაფერი;
ვმეგობრობ – ყველასთან;
ვაპატიებ – თითქმის ყველაფერს – მართლა შემოქმედს ყველაფერს, „სიაფანდს“ – არაფერს;
ვტირი – თითქმის არასოდეს;
ვიცინი – ყოველდღიურობაზე;
ვეძებ – სიმყუდროვეს;
ღირსი ვარ – ვიყო ის, რაც ვარ;
ვჩხუბობ – კონცერტების დროს, თუ საქმე საქმეზე მიდგება;
ვკარგავ – დროს;
მშურს – არაფრის;
ვემალები – ქარბუქს, არ მინახავს და იმიტომ;
ვემტერები – თაღლითებს;
მაინტერესებს – ყველაფერი;
არ მაინტერესებს – უნიჭო შემოქმედება;
მახსოვს – დაბადების პირველი 2 წელი;
მრცხვენია – არაფრის, უსირცხვილო ვარ;
უარვყოფ – მარქსიზმს;
ვავადმყოფობ – იშვიათად;
ვმალავ – არაფერს;
ვინახავ – ფულს ბანკში;
მწამს – მუსიკის;
მიკვირს – ყველაფერი ახალი;
მიხარია – ის, რომ მამა ვარ;
ვჭორაობ – პოლიტიკაზე;
ვდარდობ – იშვიათად;
ვამაყობ – საკუთარი სიმღერებით;
ვაკეთებ – საკუთარ სიმღერებს;
ვეფერები – საკუთარ შვილს და ცხოველებს;
მსიამოვნებს – ოჯახური სიმყუდროვე;
მესიზმრება – გამთლიანებული საქარ­თველო;
ვეხმარები – შეძლებისდაგვარად ყველას;
ვეწევი – სიგარეტ „კენტს“;
მწყინს – როცა მატყუებენ;
ვხარჯავ – ენერგიას;
ვღალატობ – ხანდახან პრინციპებს;
ვკამათობ – გემოვნებაზე;
ვუხეშობ – საკუთარ ძაღლთან;
ვუსმენ – მოცარტს;
ვყოყმანობ – იშვიათად;
ვკითხულობ – წიგნებს ცხოველებზე;
ვამზადებ – ყავას;
ვუყურებ – კომპიუტერის მონიტორს;
ვკლავ – არავის;
ვაფუჭებ – არაფერს;
ვცხოვრობ – მშვიდად;
ვცემ – არავის;
ვყვირი – არასოდეს;
ვმღერი – ყოველთვის;
ვასრულებ – საკუთარ სიმღერებს;
დავდივარ – ძაღლის გასასეირნებლად;
ვმკურნალობ – მოჭარბებულ ემოციებს;
ვერიდები – ალკოჰოლურ სასმელებს;
ვთამაშობ – კომპიუტერულ თამაშებს;
ვიტყუები – არასდროს;
ვეთაყვანები – დიდ კომპოზიტორებს;
ვგიჟდები – საკუთარ შვილებზე – 18 წლის მაქსიმეზე და პატარა ნანაზე;
მიყვარს – მუსიკა;
ვოცნებობ – მშვიდობაზე;
ვფიქრობ – შვილებზე;
მძულს – ტყუილი;
ვნანობ – არაფერს;
კმაყოფილი ვარ – მუსიკით;
მენატრება – ცა;
მსურს – ბევრი რამ;
ვაგროვებ – საკუთარ გამოცდილებას;
ვიხდი – ყველაფერს;
ვეჭვიანობ – არაფერზე;
„ვკაიფობ“ – ყველაფერზე;
ვიზიდავ – ყველას;
ვალამაზებ – ყველაფერს.

 

ბლიც-ინტერვიუ საკუთარ თავთან (გელა ჩარკვიანი)  ( გამოყენებულია ირაკლი ჩარკვიანის ბლიც-ინტერვიუს კითხვები):

მაღიზიანებს – როცა ამბობენ რაგბს და არა რაგბის;
ვგრძნობ – სამყაროს გულისცემას;
მეშინია – ლომის ღრიალის. საზარელია. პირველად პატარობისას გავიგონე ზოოპარკში;
ვიცი – სოკრატე ამბობდა არაფერი ვიციო და მე რა უნდა ვიცოდე;
არ ვიცი – მთავარი, თუ რა არის ჭეშმარიტება;
შემიძლია – სიყვარული;
არ შემიძლია – ბევრი რამ, მათ შორის ფიგურული სრიალი;
ვმეგობრობ – ჩემ 19 წლის კატასთან;
ვაპატიებ – ვინც კი მთხოვს პატიებას;
ვიცინი – ადამიანების სნობიზმზე;
ვტირი – მხოლოდ პირადი აპოკალიფსის წუთებში;
ვეძებ – ჩემნაირ ადამიანს;
ღირსი ვარ – თუ რისი, ჩემი გადასაწყვეტი არ არის;
ვჩხუბობ – როცა აგვიანებენ;
ვკარგავ – მოთმინებას;.
მშურს – ვისი უნდა მშურდეს?!
ვემალები – სერიოზულ მამაკაცებს და იდეით გულანთებულ პასიონარიებს (ქალებს);
ვემტერები – სეზონური გრიპის ვირუსებს;
მაინტერესებს – როდის გათავისუფლდება რუსეთი იმპერიული ამბიციებისაგან;
არ მაინტერსებს – ვინ გახდება მსოფლიოს ჩემპიონი ფეხბურთში 2022, 2026 და, კიდევ უფრო ნაკლებად, 2030 წელს;
მახსოვს – სტალინი, ბერია და კაგანოვიჩი;
მრცხვენია – არ გეტყვით;
უარვყოფ – ყველა სახის დოგმატიზმს;
ვავადმყოფობ – აღარ, მას შემდეგ, რაც გრიპის ვაქცინას ვიკეთებ;
ვმალავ – ეროგენულ ზონას;
ვინახავ – საიდუმლოებას. მენდეთ;
მწამს – რომ ქვეყანა ივლის სწორი გზით და ბოლოს მივა დანიშნულების ადგილზე;
მიკვირს – რატომ უნდებათ ადამიანებს, რომ გაწყენინონ;
მიხარია – შვილიშვილების წარმატება;
ვჭორაობ – ოჯახის წევრების ცხოველებზე;
ვდარდობ – იმას, რომ სმენა დამაკლდა;
ვამაყობ – თბილისით. ულამაზესი ქალაქია;
ვაკეთებ – ამჟამად თითქმის არაფერს;
ვეფერები – უფრო კატას. პატარა ნანა არ მაფერებინებს;
მსიამოვნებს – გრილი ნიავი;
მესიზმრება – ცუნამი;
ვეხმარები – აბსოლუტურ იდეას თვითშემეცნების საკითხებში;
ვეწევი – ზომიერად ლიბერალური დემოკრატიის პროპაგანდას;
მწყინს – როცა მთხოვენ დაუკარიო და მერე არ მისმენენ;
ვხარჯავ – მხოლოდ ჩემს ფულს, არ ვსესხულობ;
ვღალატობ – უკვე აღარავის;
ვკამათობ – მხოლოდ შესაფერის პარტნიორებთან;
ვუხეშობ – როცა ურიგოდ უნდათ შემოძრომა;
ვუსმენ – საკუთარი ჰორმონების ჩურჩულს;
ვყოყმანობ – გადაწყვეტილების მიღებამდე;
ვკითხულობ – დაახლოებით 100 გვერდს დღეში;
ვამზადებ – ბოსტნეულის სალათს და სოუს „გელასის“;
ვუყურებ – ქართული ტელევიზიების ახალ ამბებს, BBC-ს და CNN-ს;
ვკლავ – დროს;
ვაფუჭებ – ყველაზე ხშირად კომპიუტერს;
ვცხოვრობ – პეკინის 14-ში;
ვცემ – პატივს ზოგიერთ ისტორიულ ფიგურას;
ვყვირი – აივნიდან;
ვმღერი – სუფრასთან;
ვასრულებ – ყველა დაპირებას;
დავდივარ – ქუჩაში, როცა ამინდი ხელს მიწყობს;
ვმკურნალობ – არაფერს;
ვერიდები – მეტისმეტად პოლიტიზირებულ სუბიექტებს;
ვთამაშობ – სოლიდური მოქალაქის როლს. (არც თუ წარუმატებლად);
ვიტყუები – როგორ გეკადრებათ;
ვეთაყვანები – ნეტავ, ვინ არის ამ ქვეყნად ისეთი, რომ ეთაყვანო;
ვგიჟდები – თეონას გაკეთებულ სოკოს ჟულიენზე, პლიუს ხრაშუნა ტოსტი და ორი დიდი ჭიქა ცივი სოვინიონ ბლანი;
მიყვარს – ახლობლები;
ვოცნებობ – უფრო მაღალი რიგის რეალობასთან კონტაქტზე;
ვფიქრობ – დღე და ღამე;
მძულს – თავხედი, უწესო მძღოლები;
ვნანობ – რომ ვერა და ვერ ვუთხარი ნანას როგორ მიყვარდა;
კმაყოფილი ვარ – რომ არა ტრაგედიები, მთლიანობაში ცხოვრებით;
მენატრება – გაგრა და ლიძავა;
მსურს – სულ უფრო და უფრო ნაკლები რამ. ეს არის ასაკის მთავარი პრობლემა;
ვაგროვებ – ქულებს;
ვიხდი – ბოდიშს;
ვეჭვიანობ – ახლა მხოლოდ სიზმარში;
ვკაიფობ – ღმერთმანი, არ ვკაიფობ;
ვიზიდავ – უმეტესად კარგი გემოვნების მქონე ადამიანებს;
ვალამაზებ – ყველაფერს რასაც კი შევეხები.

 

დატოვეთ კომენტარი

კომენტარები

Загрузка...