სა­ქარ­თვე­ლოს ეკო­ნო­მი­კის ყო­ფი­ლი მი­ნის­ტრის ვერა ქო­ბა­ლი­ას ოჯა­ხუ­რი ბიზ­ნე­სი კა­ნა­დის ბიზ­ნეს ბრწყინ­ვა­ლე­ბის ჯილ­დოს მფლო­ბე­ლი გახ­და (Canadian Business Excellence Award). ქო­ბა­ლი­ებს ვან­კუ­ვერ­ში საკ­მა­ოდ ცნო­ბი­ლი და წარ­მა­ტე­ბუ­ლი სა­ცხო­ბი აქვთ – GluteNull Bakery, სა­დაც მომ­ხმა­რებ­ლებს შე­უძ­ლი­ათ შე­ი­ძი­ნონ სხვა­დას­ხვა სა­ხე­ო­ბის პრო­დუქ­ცია, რო­მე­ლიც გლუ­ტე­ნის გა­რე­შეა.

რო­გორც სა­ცხო­ბის ოფი­ცი­ა­ლურ გვერ­დზე ვკი­თხუ­ლობთ, ისი­ნი მა­ღა­ლი ხა­რის­ხის, ორ­გა­ნულ, არა­გენ­მო­დი­ფი­ცი­რე­ბულ პრო­დუქ­ცი­ას აწარ­მო­ე­ბენ მთე­ლი ოჯა­ხის­თვის. GluteNull Bakery-ში შე­საძ­ლე­ბე­ლია ვე­გა­ნუ­რი და დი­ა­ბე­ტუ­რი პრო­დუქ­ცი­ის შე­ძე­ნა.

აი, რას წერს ვერა ქო­ბა­ლია ოჯა­ხის წარ­მა­ტე­ბის შე­სა­ხებ:

“იცით რა მოხ­და? GluteNull Bakery კა­ნა­დის ბიზ­ნეს ბრწყინ­ვა­ლე­ბის ჯილ­დოს მფლო­ბე­ლი გახ­და! გი­ლო­ცავთ ნინა ქო­ბა­ლი და ოთარ ქო­ბა­ლია” – წერს ვერა ქო­ბა­ლია და სა­კუ­თარ მა­მა­სა და დას ულო­ცავს წარ­მა­ტე­ბას.

აღ­ნიშ­ნუ­ლი ჯილ­დო კა­ნა­და­ში გა­და­ე­ცე­მა კომ­პა­ნი­ებს, რომ­ლე­ბიც წარ­მა­ტე­ბულ ბიზ­ნეს სტრა­ტე­გი­ას ახორ­ცი­ე­ლე­ბენ და მომ­ხმა­რებ­ლის კმა­ყო­ფი­ლე­ბით, ინო­ვა­ცი­უ­რო­ბი­თა და საქ­მე­ში თა­ნამ­შრომ­ლე­ბის მაქ­სი­მა­ლუ­რი ჩარ­თუ­ლო­ბით აღწ­ვენ წარ­მა­ტე­ბას.

GluteNull Bakery ქო­ბა­ლი­ებ­მა 2011 წელს და­არ­სეს, თუმ­ცა მათ ბიზ­ნესს უფრო დიდი ხნის ის­ტო­რია აქვს კა­ნა­და­ში. 90-იან წლებ­ში აფხა­ზე­თის ომის შემ­დეგ სა­ქარ­თვე­ლო­დან კა­ნა­და­ში ჩა­სულ­მა ოთარ ქო­ბა­ლი­ამ პურპრო­დუქ­ტე­ბის ბიზ­ნე­სი წა­მო­ი­წყო, რო­მე­ლიც მალე გახ­და წარ­მა­ტე­ბუ­ლი. ვერა ქო­ბა­ლი­ას მამა ოთარ ქო­ბა­ლია ქა­ლაქ ვან­კუ­ვერ­ში 2001 წლი­დან ფლობ­და სა­კუ­თარ ბიზ­ნესს – ევ­რო­პუ­ლი პუ­რის სა­ცხობს, რო­მე­ლიც ქარ­თუ­ლი და ევ­რო­პუ­ლი პუ­რის ნა­წარ­მით რამ­დე­ნი­მე ათე­ულ მა­ღა­ზი­ას და რეს­ტო­რანს ამა­რა­გებ­და. ეკო­ნო­მი­კის ყო­ფი­ლი მი­ნის­ტრი მა­მა­მი­სის კომ­პა­ნი­ა­ში გა­ყიდ­ვებს კუ­რი­რებ­და.

“კა­ნა­და­ში არის ფუნ­თუ­შა, თეთ­რი პური და მარ­თა­ლი რომ გი­თხათ, არ არის გემ­რი­ე­ლი. ვი­ჯე­ქით სახ­ლში მა­გი­დას­თან, ვსა­უზ­მობ­დით და ვთქვით, რომ რა­ღაც ბიზ­ნე­სი უნდა და­ვი­წყოთ. მა­მა­ჩე­მი სო­ხუ­მის უნი­ვერ­სი­ტეტ­ში ას­წავ­ლი­და, მა­თე­მა­ტი­კო­სია, მაგ­რამ თა­ვი­დან უნდა ჩა­ა­ბა­რო უნი­ვერ­სი­ტეტ­ში და გა­ი­ა­რო ყვე­ლა სა­ფე­ხუ­რი, რომ შეძ­ლო იქ მუ­შა­ო­ბის და­წყე­ბა.

მამა ფიქ­რობ­და, რა ბიზ­ნე­სი და­ვი­წყო, რა გა­ვა­კე­თოო, ფი­ნან­სუ­რა­დაც არ შე­ეძ­ლო, რომ რა­ღაც დიდი საქ­მე წა­მო­ე­წყო. გა­დაწ­ვი­ტა, მოდი პუ­რის სა­ცხობს გა­ვა­კე­თებ, პა­ტა­რა სა­ცხობს, ორი კა­ცით და­ვი­წყებთ და შემ­დეგ ვნა­ხოთ რო­გორ წავა საქ­მე და რა გა­მო­ვაო. რო­გორც კი და­ვი­წყეთ, პირ­ვე­ლი­ვე კვი­რი­დან ჩვენ სა­ცხობ­თან რი­გე­ბი გაჩ­ნდა” – ასე იხ­სე­ნებ­და ერთ-ერთ ინ­ტერ­ვი­უ­ში მა­მის ბიზ­ნე­სის და­სა­წყისს ვერა ქო­ბა­ლია.

წყარო: ambebi.ge

დატოვეთ კომენტარი

კომენტარები

Загрузка...