როცა შენს ცხოვრებაში სასწაული მოდის და ხდები დედა, უკვე ამ პატარა არსების თვალით უყურებ სამყაროს, მისი ყურებით ისმენ ცხოვრების ჩურჩულს, მისი სიხარული გიხარია და ტკივილი გტკივა. ალბათ დედისთვის ყველაზე დიდი სიმდიდრე შვილის ჯანმრთელობა, ლაღი და უდარდელი ბავშვობაა. მაგრამ ამ საკითხში სამწუხაროდ, ყველა დედას არ უმართლებს… კიდევ უფრო მტკივნეული უსუსურობის შეგრძნებაა, როცა შენს შვილს შენი დახმარება სჭირდება, მაგრამ არ შეგიძლია, თავს ზევით ძალა არ გაქვს, ის კი გიყურებს შვლის ნუკრის თვალებით და გეხვეწება – დედა, მიშველე…

მარიამ ისმაილოვა 13 წლისაა. მისი დედა პირველი ჯგუფის ინვალიდია. მარიამიც ხშირად ავადმყოფობს. აქვს თავის საშინელი ტკივილები და ხშირად გონებას კარგავს. უსუსურ დედას არ აქვს საშუალება, შვილს თავზე გამოკვლევა ჩაუტაროს, ამიტომ დახმარებს საზოგადოებას სთხოვს.

mshoblebi

– ძმასთან და დედასთან ერთად ქარელის რაიონში, ქვენატკოცაში ვცხოვრობ. დედა პირველი ჯგუფის ინვალიდია, უჭირს სიარული. ძმა 11 წლისაა. მამა ორი წლის წინ დაგვეღუპა და ვცხოვრობთ ასე გაჭირვებაში და სიდუხჭირეში. ძალიან მძიმე პირობებში გვიწევს ცხოვრება. კედლები ჩამონგრეული და ნესტიანია, ჭერიდან წყალი ჩამოგვდის… თაგვები თავზე გვახტებიან, ზაფხულში კი ტარაკნებით არის სახლი სავსე. ოთახები ძალიან ნესტიანია, რის გამოც ხშირად ვხდებით ავად, ფილტვების ანთება გვემართება. სახლში 2 პატარა ოთახი და ერთი საკმაოდ მცირე სამზარეულო გვაქვს. ნორმალური ავეჯიც არ გვაქვს.

– ალბათ დედა არ მუშაობს. რით ირჩენთ თავს? რა აარის თქვენი შემოსავალი?
– ჩვენი ყოველთვიური შემოსავალი პენსია და სოციალური დახმარებაა. აქედან თანხის უმეტესი ნაწილი წამლებში გვეხარჯება. ხშირად წინასწარ გამოაქვს დედას ფული. მეც ჯანმრთელობის პრობლემები მაქვს. ხშირად ვხდები ცუდად. თავი მტკივდება და შემდეგ გონება მეკარგება. სკოლაში რამდენჯერმე გავხდი ცუდად. მასწავლებლებმა ურჩიეს დედას, თბილისში წაიყვანეო. თოდუას კლინიკაში მივედით. ექიმმა დამინიშნა 550 ლარის გამოკვლევა თავზე. გამგეობა მხოლოდ 220 ლარით აფინანსებს, ამიტომ დასამატებელი თანხა არ გვქონდა და ვერ გამოვიკვლიეთ, უკან წამოვედით. მამას მენინგიტი ჰქონდა, დედას ძალიან ეშინია, მეც იგივე პრობლემა არ მქონდეს და მეც ისე არ დამკარგოს, როგორც მამა.

მარიამის დედა, ეკატერინე აშრალოვი:
– 100 ლარის წამლები აქვს გამოწერილი, არც წამლები არ დაგვიფინანსეს, ძლივს ვუყიდე. წინასწარ გამოვიტანე პენსია. ოღონდ იქითა თვეში რა გვეშველება, არ ვიცი. საშინელი თავის ტკივილები აქვს, ყბა უკანკალებს და ამის მერე გული მისდის. ორი დღე სკოლაში არ დამყავდა. მანამდე ერთი თვე არ დადიოდა. ცოტა რომ გამოკეთდა, გავუშვი და ისევ ცუდად გახდა. თბილისში, რომ ჩავიყვანეთ, როგორ ბავშვმა გითხრათ, 550 ლარის გამოკვლევა მოითხოვეს და ვერ გავუკეთე, არ მქონდა საშუალება. ვევედრები ყველას დამეხმარონ, რომ ჩემს შვილს ყველა საჭირო გამოკვლევა ჩავუტარო. ბავშვი ხელში მიკვდება. ჩემს მეუღლეს ჰქონდა მენინგიტი, ძალიან მეშინია ბავშვიც არ დამეღუპოს…

– მარიამ, დედას ვინ უვლის?
– დედას სიარული უჭირს. სანამ სკოლიდან მოვალთ, ზის, მერე ჩვენ ვეხმარებით ადგომაში. რომ ვთქვა, მოსავლელია, არა… უბრალოდ სახლის საქმეში ვეხმარები, ძმას ვამეცადინებ.

ეკატერინე:
– ძირითადი ჯაფა მარიამს ადგას. ძალიან კარგად სწავლობს, მაგრამ რაც თავის ტკივილები დაეწყო, ჩამორჩა. მასწავლებელი უნდოდა გამოსულიყო, მერე ექიმობაზე ოცნებობდა, მაგრამ რაც ავადმყოფობს გული გაუტყდა, თითქოს იმედი დაკარგა, მოიწყინა, გაუფერულდა მისი დღეები… ჩემს თავზე ვბრაზდები, ასეთი უსუსური როგორ ვარ? მეგონა მათ გამო მთებს გადავდგამდი, ასე რამ შემიკრა ხელ-ფეხი? გეხვეწებით, უმორჩილესად გთხოვთ, ვისაც შეგიძლიათ დაგვეხმარეთ, გადამირჩინეთ შვილი. ამ უმძიმეს პირობებში კიდევ ჯანმრთელები არიან ჩემი შვილები…

mshoblebi.ge

დატოვეთ კომენტარი

კომენტარები

Загрузка...